جستن باد
لغت نامه دهخدا
جستن باد. [ ج َ ت َ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) هبوب. ( دهار ). وزیدن باد و وزیدن گرفتن آن. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
وزیدن باد و وزیدن گرفتن آن
جمله سازی با جستن باد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به دل اندیشه فرمود آن صف آرا ضرورت بود جستن باد پا را
💡 به گاه بودن خاک و به گاه جستن باد سوی نشیب چو آب و سوی فراز آذر
💡 مرد را دل برگشاید جستن توحید حق شاخ را گل بشکفاند جستن باد شمال
💡 دعا و خدمت خادم قبول فرماید گهی ز جستن برق و گهی ز جستن باد
💡 شاعر با استفاده از استعاره جستن باد، سعی داشت بیثباتی و ناپایداری زندگی و گذرا بودن لحظات خوش را در قالب کلمات زیبا بیان کند.
💡 او تمام عمر خود را صرف جستن باد و دنبال کردن رویاهای دستنیافتنی کرده بود، بدون اینکه بداند حقیقت در واقعیتهای ملموس نهفته است.
💡 در آن اشعار کهن، جستن باد نمادی از تلاش بیهوده برای رسیدن به چیزی بود که هیچگاه نمیتوان آن را در دست گرفت یا تصاحب کرد.