تیز داس
لغت نامه دهخدا
تیزداس. ( اِ مرکب ) داس تیز و سخت بران. داس تند و سخت برنده:
بیابان و آن مرد، با تیزداس
تر و خشک را زو دل اندر هراس.فردوسی.
فرهنگ فارسی
داس تیز و سخت بران داس تند و سخت برنده
جمله سازی با تیز داس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بیابان و آن مرد با تیز داس کجا خشک و تر زو دل اندر هراس
💡 یکی مرد با تیز داسی بزرگ سوی مرغزار اندر آید سترگ
💡 کشاورز با دقت بسیار زیاد و با استفاده از یک تیز داس، شروع به دریدن خوشههای گندم در زیر نور خورشید در میان مزارع پهناور و سبز کرد.
💡 در داستانهای فولکلور، گاهی از تصویر تیز داس برای نشان دادن سختی کار کشاورزی و تقابل میان انسان و طبیعت در دوران باستان به صورت نمادین استفاده میشود.
💡 صدای برخورد تیز داس با ساقههای خشک گیاهان در سکوت صبحگاه، موسیقی خاصی را در دل طبیعت ایجاد میکرد که تنها گوشهای تیز میتوانستند آن را بشنوند.