لغت نامه دهخدا
تیبستی. [ ب ِ ] ( اِخ ) قسمت بزرگ کوهستانی صحرای افریقای مرکزی که در شمال سرزمین نیجریه واقع است. ( از لاروس ).
تیبستی. [ ب ِ ] ( اِخ ) قسمت بزرگ کوهستانی صحرای افریقای مرکزی که در شمال سرزمین نیجریه واقع است. ( از لاروس ).
قسمت بزرگ کوهستانی صحرای افریقای مرکزی که در شمال سرزمین نیجریه واقع است
تیبستی یک منطقه در چاد است که مرکز آن بردای است. تیبستی ۲۵٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
تیبِسْتی (Tibesti)
رشته کوهی در مرکز صحرای افریقا۱، واقع در مرز کشورهای لیبی، نیجر، و چاد۲. بلندترین قلۀ آن امی کوسی۳، به ارتفاع ۳,۴۱۵ متر، است. این رشته کوه ۵۰۰ کیلومتر درازا و ۳۰۰ کیلومتر پهنا دارد و ستونی از سنگ های آتشفشانی است، که در فلات سنگ ماسه۴ ای مجاور خود پیشروی کرده و یک تودۀ بازماندی۵ را تشکیل داده است. رودخانه ۶های خشک شده و نقاشی های حیات وحش بر صخره های این منطقه نشان می دهند که آب و هوای این منطقه در گذشته مرطوب تر بوده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این سرزمین پست و وسیع به سوی غرب تا نیجریه و نیجر گسترش مییابد. بخش بزرگتر و شمالی این حوضه در داخل چاد بهواسطه کوههای تیبستی از سمت شمال غربی محدود میشود.
💡 توشیده یک کوه در چاد است که در تیبستی واقع شدهاست. توشیده ۳٬۲۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شدهاست.
💡 دریاچههای اوونیانگا مجموعه ای دریاچهها در صحرای بزرگ آفریقا، در شمال شرقی چاد است و یک حوضچه را در کوههای غرب تیبستی و شرق منطقه آنی را شامل میشود که در سال ۲۰۱۲ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
💡 این دو لشکر از طرابلس ساحلی حرکت کرده و از کنار کوهستان تیبستی عبور کردند. هر دو لشکرکشی از قلمرو گرامهایها گذشتند و پس از سه ماه سفر در سرزمینهای بیابانی توانستند یک پادگان کوچک در «دریاچه اسب آبی و کرگدن» برپا کنند.