ته جام

ته جام. [ ت َه ْ ] ( اِ مرکب ) باقیمانده شراب در جام. ( ناظم الاطباء ). ته پیاله. رجوع به ته و ترکیبهای آن شود.

باقیمانده شراب در جام ته پیاله

💡 می کشی درد ته جام کسی است بیخودی بویی ز پیغام کسی است

💡 در چنان بزم که مستان سحر می نوشند صاف خورشید بود درد ته جام صبوح

💡 چشم عیش صافی از ایام در پیری مدار نیست غیر از درد کلفت در ته جام حیات

💡 ساقی چو فیض اوست همه صرف او کنیم این جرعه ای که در ته جام تکلم است

💡 چو بدوستان خوری می بزکات صحبت افشان بسمودات شعرم ته جام دوستگانی