تنگت

تنگت. [ ت ِ گ ِ ] ( اِخ ) تنکت. رجوع به تنکت و نزهة القلوب ج 3 ص 10، 257 و 260 شود.

💡 بر عذار صافت از نرمی نمی پاید نظر در دهان تنگت از خردی نمیگنجد جواب

💡 طره عنوان جمال تو چو جیم افتاده ست دهن تنگت ازان چشمه میم افتاده ست

💡 ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی گل با تو نمی ماند در حسن مگر چیزی

💡 هیچست دهان تنگت ای جان و دلم زان لب بجز از هیچ نمی خواهد هیچ

💡 جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد اندام سیم رنگت خروار‌ها زر ارزد