لغت نامه دهخدا
تمام هیکل. [ ت َ هََ / هَِ ک َ ] ( ص مرکب ) ستبر و درشت اندام. فربه. کسی که هیکل او نقصی نداشته باشد.
تمام هیکل. [ ت َ هََ / هَِ ک َ ] ( ص مرکب ) ستبر و درشت اندام. فربه. کسی که هیکل او نقصی نداشته باشد.
ستبر و درشت اندام. فربه.
💡 بالای تمام هیکل وحدت کز صرف وجودشان بود بالا