تفرقه انداز

تفرقه انداز. [ ت َ رِ ق َ / ق ِ اَ ] ( نف مرکب ) کسی که پراکندگی و جدایی و پریشانی و اختلاف ایجاد کند. دو بهم زن.نفاق افکن. رجوع به تفرقه و دیگر ترکیبهای آن شود.

کسیکه پراکندگی و جدایی و پریشانی

💡 ولى محتواى آيه يك حكم عمومى و همگانى درباره تمام افراد تفرقه انداز است، كه باايجاد انواع بدعتها، ميان بندگان خدا، بذر نفاق و اختلاف مى پاشند اعم از آنها كه درامتهاى پيشين بودند، يا آنها كه در اين امتند.

💡 قرآن بر اين منطق بى اساس، خط بطلان مى كشد و مى گويد: بهتر اين است كه بهجاى رنگ ظاهر و رنگهاى خرافاتى و تفرقه انداز، رنگ حقيقت و خدائى را بپذيريد تاروح و جانتان از هر آلودگى پاك گردد.

💡 من نمى دانم چرا خود اروپاييان كه القا كننده اين افكار تفرقه انداز هستند هرگز دربارهخودشان اين جور فكر نمى كنند و فقط به ابزارهاى استعمارى شان اين افكار را تلقينمى كنند. اگر اسلام براى ايرانى بيگانه است، مسيحيت نيز براى اروپايى و آمريكايىبيگانه است.

💡 اين آيه بار ديگر، اين حقيقت را كه اسلام آئين وحدت و يگانگى است و از هر گونه نفاق وتفرقه و پراكندگى بيزار است با تاكيد تمام بازگو مى كند و به پيامبر مى گويدبرنامه و كار تو هيچگونه شباهتى با افراد تفرقه انداز ندارد، خداوند منتقم قهار ازآنان انتقام خواهد گرفت، و عاقبت شوم اعمالشان را به آنها نشان مى دهد.

💡 از اين بحث اين موضوع نيز روشن مى شود كه اهميت اتحاد در ميان صفوف مسلمين در نظراسلام بقدرى زياد است كه حتى اگر ساختن مسجدى در كنار مسجد ديگر باعث ايجاد تفرقهو اختلاف و شكاف در ميان صفوف مسلمانان گردد آن مسجد تفرقه انداز نامقدس است.

💡 آيا اگر جمعيتى به دستور پيامبرش عملكند در حالى كه ديگران عمل نكنند تفرقه انداز و نفاق افكن محسوب مى شود؟ آيا اينها رابايد از راهى كه مى روند باز داشت تا اتحاد برقرار شود؟ يا آنها را كه از بى راههمى روند؟!