تفته دل

تفته دل. [ ت َ ت َ / ت ِ دِ ] ( ص مرکب ) تنگدل و غمناک و دل فگار. ( ناظم الاطباء ):
از اشک گرم تفته دلان در سواد خاک
طوفان آب آتش زای اندر آمده.خاقانی. || که دل سوخته و پرالتهاب دارد. که درون سوزان و پرآتش دارد:
روشن درون تفته دل گرم ژاژخای
آتش نهاد خاکی و معمور دودمان.خواجوی کرمانی [در صفت حمام ].

تنگدل، دل افگار، آزرده دل.

( صفت ) غمناک تنگ دل دل فکا.

💡 آه جگر از تفته دلی شعله آذر سیل مژه از تشنه لبی موجه طوفان

💡 شدست تفته دل ما چو هفت دوزخ از آن گز آستانه چون هشت جنتت دوریم

💡 تو تفته دل بمیری و من زنده غرق اشک جاوید خورد خواهم ازین رهگذر دریغ

💡 از اشک گرم تفته دلان در سواد خاک طوفان آب آتش زای اندر آمده

💡 تشنه لب تفته دل از خون بنین و اشک بنات راندی از نیل فرات