لغت نامه دهخدا
تزیینات. [ ت َزْ ] ( اِ ) ج ِ تزیین. آرایشها. زینتها. و رجوع به تزیین در همین لغت نامه شود.
تزیینات. [ ت َزْ ] ( اِ ) ج ِ تزیین. آرایشها. زینتها. و رجوع به تزیین در همین لغت نامه شود.
( مصدراسم ) جمع تزیین.
💡 این بنای ارزشمند از گونه خانه باغهای هرات مربوط به معماری دوره معاصر (پهلوی) است که ساختمان دارای بنای دواشکوبه. بیرون گرا و مشرف به باغ، با پوشش سقفی ضربی، دارای تالار اصلی و اتاقهای متعدد، با تزییناتی از جمله آجرکاری و گچبریهای زیبا در نماهای شمالی و جنوبی، شرفیهای لب بام که زیبایی بصری بنا را دوچندان کرده است.
💡 آرامگاه که در بردارنده انواع تزیینات نقاشی و گچبری است، دارای یک اتاق با گنبدی پوشیده از کاشیهای سبزرنگ میباشد. نمای آجری بیرون گنبد و کاشیهای خیارهای شکل رأس گنبد، به سبک معماری بناهای تیموری در آسیای مرکزی ساخته شده و تنها نمونه موجود در ایران است که به دوران تیموری تعلق دارد.
💡 دورهٔ دوم: از آغاز دورة مشروطیت تا نخستین آتشسوزی در سال ۱۳۰۳ خ در غرب بنای اصلی بر روی حمام قدیمی. در این دوره، ساختمان جدیدی به فراخور نیازهای مجلس توسط جعفر خان معمار باشی ساخته شد. معماری ساختمان جدید با سایر قسمتهای آن متفاوت بود و به تبعیت از معماری آن روز تهران و به تقلید از معماری اروپا بنایی آجری با تزیینات بسیار مفصل بود.