تخصیص حافظه

{memory allocation} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] اختصاص دادن حافظه به برنامه های کاربردی مختلف توسط سامانۀ عامل برای اجرا در رایانه

اختصاص‌ دادن حافظه به برنامه‌های کاربردی مختلف توسط سامانۀ عامل برای اجرا در رایانه.

💡 در مقایسه با تکنیک‌ها ی ساده‌تر مانند تخصیص حافظهٔ پویا، تخصیص حافظه‌ای رفیق، مقدار کمی تکه‌تکه شدن خارجی دارد و با سربار کمی به حافظه اجازهٔ فشرده سازی می‌دهد. متد رفیق برای آزاد سازی حافظه (که با بیشترین تعداد فشرده سازی مورد نیاز برابر با لگاریتم ۲ (بالاترین مرتبه) است) سریع است.

💡 تکنولوژی حافظه نهان پویا به صورت زمان واقعی حافظه محلی را تخصیص می‌دهد. برخلاف روش‌های سنتی، حافظه نهان پویا اطمینان می‌دهد که فقط مقدار دقیق حافظه مورد نیاز برای یک وظیفه استفاده می‌شود، که بهینه‌سازی مصرف حافظه را افزایش می‌دهد و به طور پتانسیل عملکرد و کارایی را بهبود می‌بخشد. این ویژگی به ویژه برای وظایف مرتبط با گرافیک که تخصیص حافظه پویا ممکن است حیاتی باشد، بسیار مفید است.

💡 به دلیل قوانین و قواعد تخصیص حافظه، گاهی حافظه، بیشتر از مقدار مورد نیاز اختصاص می‌یابد. برای مثال حافظه تنها می‌تواند به برنامه‌هایی اختصاص یابد که تکه‌هایی قابل تقسیم بر ۴، ۸ یا ۱۶ داشته باشد. در نتیجه، اگر یک برنامه مثلاً ۲۳ بایت درخواست کند، در واقع یک تکهٔ ۲۴ بایتی دریافت می‌کند.