تابک

تابک. [ ب َ ] ( اِخ ) نام جد محمد، محدث سمرقندی ابن یوسف.

نام جد محمد محدث سمرقندی ابن یوسف.

💡 یاوه پوئی تابکی از بهر راحت در جهان راحتی گر هست جز در ساحت میخانه نیست

💡 از تو شکسته ام چو گل تابکی ای مه چگل در حق من شکسته دل، هر نفسی شکست تو

💡 گاه می‌گویند این بی‌ذوق مردم تابکی از گل رخسار میگوئید و از موی میان

💡 جام صلح کل در ده تابکی پی جنگیم گر نوای ما نی راست کج مبین که چون چنگیم

💡 جمله چون انگشتری در دست دیوان اندرند تابکی جان برادر پرتی از این مرحله

💡 گه بزلفین کج آویزی و گه با خط سبز تابکی ای دل سودا زده در کشمکشی