بیچراغ
مترادفها
تاریک، بینور
متضادها
روشن، پر نور
لغت نامه دهخدا
بیچراغ. [ چ ِ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) کنایه ازخراب و ویران و ناآباد. ( آنندراج ). خراب و ویران و شهر ناآبادان. || بی نظر. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با بیچراغ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دلت را چه نبود رخ بیچراغ فراقت شده بر وصال آینه
💡 این شمع کشته از اثر تند باد جور کش بیچراغ مانده شبستان حسین تست
💡 در آن شب بسیار تاریک و سرد کویری، مسافران بیچراغ و سرگردان، به دنبال کوچکترین نشانهای از زندگی یا پناهگاهی امن برای استراحت بودند.
💡 شاعر در آن بیت سوزناک، حالتی از تنهایی را توصیف میکند که انسان در میان تاریکی مطلق و بیچراغ رها شده است.
💡 او در میان جمعیت گم شده بود و مانند کسی که بیچراغ در مسیر دشوار است، به دنبال هدایت و روشنایی میگشت.