بیش خورد

بیش خورد. [ خوَرْدْ/خُرْدْ ] ( مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) خوردن بسیار. بسیارخواری. ( یادداشت مؤلف ):
چنین داد پاسخ که از بیش خورد
مگر آرزو بازگردد بدرد.فردوسی. || ( نف مرکب ) پرخور و شکم پرست. ( شرفنامه چ وحید ص 209 ):
که ایرانی از رومی بیش خورد.نظامی.

خوردن بسیار. بسیار خواری. یا پرخور و شکم پرست.

💡 دنیا عسل است و هرکه زو بیش خورد خون افزاید تب آورد نیش خورد

💡 دلم به روی تو مستسقی است بر لب آب که هر چه بیش خورد آب، تشنه تر گردد

💡 که ایرانی از رومی بیش خورد به قایم کجا ریزد اندر نبرد

💡 دنیا عنب است هر که ازو بیش خورد خون افزاید، تب آورد، نیش خورد

💡 دارای دین که از پی بوسیدن درش صد بار بیش خورد سلیمان سکندری

💡 هر آنکه بیش خورد کم زید بمعنی ازانک چراغ کشته شود چون بشدز حدروغن