بی گوهر

متضادها

ارزشمند، با گوهر

لغت نامه دهخدا

بی گوهر. [ گ َ / گُو هََ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + گوهر ) بی اصل. نانجیب. بدگهر. بی پدرو مادر. ( یادداشت مؤلف ). مقابل نژاده:
بی گوهر گوهری ز گوهر نشود
سگ را سگی از قِلاده کمتر نشود.سنایی.سروری را اصل و گوهر برترین سرمایه است
مردم بی اصل و بی گوهر نیابد سروری.سوزنی.رجوع به گوهر شود.

فرهنگ فارسی

بی اصل. نانجیب. بد گهر. بی پدر و مادر. مقابل نژاده.

جمله سازی با بی گوهر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 زحرمان من از وصل تو غواصی خبر دارد که از دریای گوهر خیز، بی گوهر برون آمد

💡 دل چو رفت از دست، بیزارم زچشم اشکبار چند بتوان تلخی از دریای بی گوهر کشید؟

💡 تلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است گر امید وصل باشد محنت هجران خوش است

💡 باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل است تلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است

💡 خجالت می کشد بی اشک از مردم نگاه من چو غواصی که بی گوهر سر از دریا برون آرد

💡 در ادبیات کلاسیک، انسان‌های بی گوهر و بی‌اصالت کسانی توصیف می‌شوند که برخلاف ظاهر زیبا، فاقد اخلاق نیکو و ارزش‌های انسانی بنیادین در رفتارهای خود هستند.

💡 او با رفتارهای خودخواهانه و بی‌ملاحظه، ثابت کرد که شخصیتی بی گوهر دارد و نمی‌توان به وعده‌های او در روابط دوستانه یا کاری هیچ اعتماد و اطمینانی کرد.

💡 هنر واقعی آن است که از دلِ معنا و اصالت برخیزد، نه اینکه صرفاً ظاهری زیبا اما بی گوهر و تهی از معنا داشته باشد که مخاطب را سرگرم کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران