بی کیل

بی کیل. [ ک َ / ک ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + کیل ) بدون کیل.بی کیله. که چیزی را وزن نکنند. بی سنجش:
دینْت را با عالم حسی به میزان برکشند
بی تمیزان کار دین بی کیل و بی میزان کنند.ناصرخسرو.و رجوع به کیل شود.

بدون کیل. که چیزی را وزن نکنند. بی سنجش.

💡 دینت را با علم جسمانی به‌میزان برکشند بی تمیزان کار دین بی کیل و بی‌میزان کنند

💡 باده بی کیل و حساب آر که امروز مرا می پرستی نه باندازه رطل است و من است

💡 آنچه ز میراث پدر یافتی خوار ببخشیدی بی کیل و من