بهدیه

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)هدی (۳۱۶ بار)
هدیه را چنانکه از مفردات به دست می‏آید از آن هدیه گویند که لطف و مرحمتی است از بعضی به بعضی. من تحفه‏ای به آنها خواهم فرستاد تا ببینم فرستادگان با چه برمی گردند.

💡 حسن بصری را گفتند فلان ترا غیبت کرد، طبقی حلوا فرستاد آن مرد را گفت شنیدم که همه حسنات خویش بمن فرستادی بهدیه، خواستم که ترا مکافات کنم بدان.

💡 بهدیه نخست آمد از ره چو راست زهر یک یکی بیضه ی مرغ خواست

💡 بهدیه چشم نزد دل رساند چو تحفه دل به سوی جان فرستد