واژه «بلیث» در زبان عربی و متون کهن فارسی دارای چند معناست که مهمترین آن به ویژگیهای اخلاقی و رفتاری انسان مربوط میشود. این واژه در کاربرد صفتی، به معنای نرمخو، خوشرفتار، ملایم و سازگار به کار رفته است و برای توصیف فردی استفاده میشود که دارای اخلاقی آرام، رفتاری معتدل و روحیهای انعطافپذیر باشد. در برخی متون، «بلیث» همراه با واژههای هممعنا به کار رفته و بر نرمی طبع، خوشخلقی و سازگاری با دیگران دلالت دارد. از این رو، هنگامی که شخصی «بلیث» توصیف میشود، منظور فردی است که از تندخویی، خشونت و رفتارهای آزاردهنده دور است و با دیگران با مهربانی و مدارا برخورد میکند. این واژه همچنین در معنایی دیگر به نوعی علف خشک و ریز اشاره دارد که بر اثر گذشت زمان تیره یا سیاهرنگ شده باشد، هرچند این کاربرد در متون امروزی بسیار کماستفاده و کمتر شناختهشده است. به دلیل قدمت این واژه، امروزه بیشتر در متون ادبی، لغوی و پژوهشهای زبانشناختی دیده میشود و در گفتوگوی روزمره کاربرد چندانی ندارد. بنابراین، «بلیث» در معنای اصلی خود به شخصی نرمخو، ملایم، خوشرفتار و سازگار اشاره میکند و بیانگر ویژگیهای پسندیده اخلاقی مانند آرامش، مدارا و خوشخلقی است، هرچند در برخی متون کهن معنای دیگری نیز برای نوعی گیاه خشک و ریز از آن ذکر شده است.
بلیث
لغت نامه دهخدا
بلیث. [ ب َ ] ( ع ص ) دمیث بلیث؛ از اتباع است یعنی نرم خوی. ( منتهی الارب ). ملائم. ( ذیل اقرب الموارد از تاج ). || ( اِ ) علف ریزه خشک دوساله که سیاه گردیده باشد. ( منتهی الارب ).
دانشنامه آزاد فارسی
بِلیث (Blyth)
شهری در نورتامبرلند، انگلستان، با ۷۷,۲۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۱). در مصب رود بلیت (به طول ۳۲ کیلومتر)، جایی که این رود به دریای شمال می ریزد، و در ۱۱کیلومتری شمال رود تاین واقع شده است. شهر بلیت دو نیروگاه دارد. این شهر در قرن ۱۹ بندر حمل زغال سنگ بود و صنعت کشتی سازی داشت.