بلندی گرای
متضادها
پستیگرا
لغت نامه دهخدا
بلندی گرای. [ ب ُ ل َ گ َ / گ ِ ]( نف مرکب ) بلندی گراینده. بلندگرای. آنکه گرایش و میلان او به بلندی و رفعت باشد. ( آنندراج ):
سری کز تو گردد بلندی گرای
به افکندن کس نافتد ز پای.نظامی.|| کجی چیزهای بلند و مرتفع. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بلندگرای شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) کسی که میل بعظمت و رفعت میکند بلند پرواز.
بلندی گراینده. بلند گرای. آنکه گرایش او به بلندی و رفعت باشد. یا کجی چیزهای بلند و مرتفع.
جمله سازی با بلندی گرای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شوق بلندی گرای پایه منصور جست حوصله نارسا پی به سر تیر برد
💡 یارب به بال تیغ که پرواز می کند؟ ننگست دوش، فرق بلندی گرای را