بشکفتن

بشکفتن. [ ب ِ ک ُ ت َ ] ( مص ) شکفتن. تفتیح. ( زوزنی ). رجوع به شکفتن شود.

شکفتن. تفتیح.

💡 مشو از باغ شبابت بشکفتن مغرور کز پیش آفت پیری بود و پژمردن

💡 ای خوشا وقت گل و لاله بهنگام صبوح در کشیدن مل گلگون و چوگل بشکفتن

💡 بر من تا نمی‌آید صبایی از سر کویش دلم چون غنچه پرخون است و بشکفتن نمی‌یارم

💡 گل گفت: آخر در که توانم پیوست بشکفتن من ریختن پیوسته

💡 هزارم درد می‌باشد که می‌گویم نهان دارم لبم با هم نمی‌آید چو غنچه روز بشکفتن