بد داشت

بدداشت. [ ب َ ] ( مص مرکب مرخم ) بد داشتن. بدرفتاری. در رنج نگهداری کردن. ناآسوده و ناراحت نگه داشتن کسی را:
ناداشته وخوار بماند از تو غریبت
بدداشت غریبان نبود سیرت احرار.ناصرخسرو ( دیوان چ مینوی ص 193 ).نگفت هرچند خداوند در باب خواجه سخت متغیر است و در بدداشت او پیغامهای جزم داده اما در میانه آن مرد پوشیده گفته است که نباید به جان او آسیبی رسد. ( آثار الوزراء عقیلی ). || ( ن مف مرکب ) بدتربیت و بدپرورش. || شریر. ( ناظم الاطباء ). || در تداول عامه خراسان، کم دوام، چنانکه گویند این پارچه بدداشت یا کم داشت است؛ یعنی زود پاره و خراب می شود.

بد داشتن بد رفتاری.

💡 ناداشته و خوار بماند از تو غریبت بد داشت غریبان نبود سیرت احرار

💡 نیای مرا داد پیغمبری ز بد داشت اولاد او را بری