بانگ کنان
مترادفها
فریادزنان
لغت نامه دهخدا
بانگ کنان. [ »ُ ] ( ق مرکب ) فریادزنان. بانگ کننده.غران. آواکنان: و ایشان را [ مردم جیرفت را ] رودیست تیز همی رود بانگ کنان. ( حدود العالم ).
فرهنگ فارسی
فریا زنان بانگ کننده
جمله سازی با بانگ کنان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اسب سقاست این بانگ دراست این بانگ کنان کز برون اسب سقا میرود
💡 جمعیت عظیم مذهبی در خیابانهای شهر، بانگ کنان و با فریادهای پرشور، به استقبال مراسم سالگرد شهادت شخصیتهای بزرگ تاریخی خود میرفتند.
💡 شاعر در این بخش از قصیده، توصیف میکند که چگونه باد در میان درختان میوزد و گویی بانگ کنان از سختیهای روزگار سخن میگوید.
💡 کودکان در میان میدان بازی، بانگ کنان و با هیجان زیاد، به دنبال توپ از میان جمعیت پراکنده و بازیهای مختلف میدویدند.