اشموئیل

اشموئیل. [ اِ ] ( اِخ ) پیغمبری از یهود بود که طالوت را بسلطنت بنی اسرائیل برگزید. صاحب حبیب السیر آرد: در وقتی که عالی نام امام مدبر بنی اسرائیل بود. اشمویل علیه السلام متولد گشت. به اتفاق ائمه اخبار نسب آن پیغمبر بزرگوار به لاوی بن یعقوب علیه السلام می پیوست. اما در نام پدر عالی مقامش خلاف است. محمدبن جریر الطبری گوید: نام پدر اشمویل، دیان بن علقمه بود و حمداﷲ مستوفی و زمره ای دیگر از مورخین اسم او را بلقانا گفته اند و مادر اشمویل عجوزه ای بود عقیم مسماة به حنه و چنانچه در معالم التنزیل مسطور است پیوسته آن عجوزه از حضرت واهب العطایا ولدی رشید می طلبید و در اواخر عمر مسألت اوبه اجابت رسید شمویل حامله شد و چون در درج نبوت ازصدف وجود او تولد نمود، حنه گفت: «سمع اﷲ دعائی » و این لفظ به لغت عبری مرادف اشمویل است لاجرم آن جناب به این اسم موسوم شد و چون مدت چهل وهشت سال از عمر اشمویل علیه السلام درگذشت، به وصول مرتبه بلند رسالت مشرف گشت و بنی اسرائیل در غایت سرور و بهجت به وی گرویدند و به تجدید احکام شریعت موسوی پرداختند و از اشمویل علیه السلام التماس نمودند که برای ما پادشاهی تعیین فرمای تا در رکاب او با جباران شام و کافران خون آشام جهاد و قتال کنیم و اشمویل بعد از آن یازده سال مقتدای بنی اسرائیل بود. بموجب وحی سماوی، طالوت رابه سلطنت موسوم گردانید و طالوت به مقاتله جالوت که در آن زمان حاکم اهل طغیان بود رفته، جالوت به زخم سنگ داود علیه السلام بقتل رسید و طالوت مظفر و منصورمراجعت فرمود و مدت دعوت اشمویل بروایت امام محی السنه چهل سال و بقول طبری سی سال و بعقیده حمداﷲ مستوفی دوازده سال بود. بنا به روایت اول عمر عزیزش هشتاد سال باشد و بقول ثانی هفتاد سال و بروایت ثالث پنجاه ودو سال ( واﷲ اعلم بحقایق الامور و الاحوال ) ( حبیب السیر چ خیام ص 112 ). رجوع به شمویل و ص 113 - 116 و ص 191 همان جلد و قاموس کتاب مقدس ذیل سموئیل شود.

پیغمبری از یهود بود که طالوت را بسلطنت بنی اسرائیل برگزید.

💡 روستاهای تابع آن عبارتند از: د آقا، اشموئیل پیغمبر، نشوه، اکبرآباد نیوشت، نیوشت، یکه باغ سفلی، یکه باغ علیا، چنار، خلخاب، امامزاده خورق (قیطریه)، پاراگوئی، اسمعیل آباد، حقانیه، زمان آباد، سماوک، شاهسونکندی سفلی، شاهسونکندی علیا، شورجه، شیرین بلاغ، قشلاق فتح الله، قلعه آق دره، قورددره، ارجرود، آشیانک، بند نقین، پلمگ آباد، جمشید آباد، چهل گزی، رازین، سوسنقین، سولاب، صفی آباد، علی گلی، عباس آباد، قارلق، قیاجک، قیطانه، کله گوش، ورکبار سفلی، یلداش آباد و مزرعه درج.