النذر

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
نذر (۱۳۰ بار)
«نُذُر» جمع «نذیر» به معنای انذارکننده، و کنایه از پیامبران و رهبران الهی است، و یا جمع «انذار» یعنی: اخطار و تهدید غافلان و مجرمان است، که برنامه این رهبران الهی می باشد.
اعم از آیات الهی، اخبار امم پیشین، و پیامبرانی که صدای آنها به گوش مردم رسیده است، بعضی نیز احتمال داده اند که «نُذُر» مصدر و به معنای «انذار» می باشد، ولی معنای اول مناسب تر است ـ ضمناً «مَا» در «مَاتُغْنِ النُّذُر» نافیه است نه استفهامیه.

💡 پس كسى كه متصف به صفت انابه و رجوع بحق باشد و افكار و عقايدشمغلول به غلهاى اهواء نباشد، خداوند او را با اين دعوت حقه (قرآن ) هدايت مى فرمايد، وكسى كه افكار و عقايدش آزاد از قيد اهواء نباشد گمراه مى شود هر چند آيات مستقيم وروشن باشد، و از آيات منتفع نمى گردد هر چند كه معجزه هم باشد، آرى: (و ما تغنالايات و النذر عن قوم لا يؤ منون ).

💡 قوله: سَلْ بَنِی إِسْرائِیلَ کَمْ آتَیْناهُمْ مِنْ آیَةٍ بَیِّنَةٍ الآیة... چندان که دادیم و نمودیم ایشان را ازین نشانهای روشن! لختی آثار رحمت، لختی آیات و روایات قدرت، لختی بدایع و عجائب و حکمت، لختی دلائل و امارات نبوت، لکن چه سود که دیده ادراک ایشان در حجاب است! و سلطان بصائر در بند! «و ما تغنی الآیات و النذر عن قوم لا یؤمنون»

💡 (و قد خلت النذر من بين يديه و من خلفه ) - كلمه (نذر) جمع (نذير) است، ومـراد از آن بـه طـورى كـه از سـيـاق بـرمـى آيـد رسـولان خدا است. و اما اينكه بعضى ازمـفـسـريـن كـلمـه (نذر) را به معناى رسولان و علماء كه نائبان رسولانند گرفته اند،تفسير درستى نيست.