الرجس

💡 (اما الذين فى قلوبهم مرض ) كه همان اهل شك و نفاقند، (فزادتهم رجسا الى رجسهم)، يعنى ضلالتى جديد بر ضلالت قديمشان افزوده مى شود، در اصطلاح قرآن رجسبه معناى ضلالت است، بدليل اينكه مى فرمايد: (و من يرد ان يضلهيجعل صدره ضيقا حرجا كانما يصعد فى السماء كذلكيجعل الله الرجس على الذين لا يؤ منون.

💡 و در همان كتاب است: كه ابن مردويه، از ام سلمه روايت كرده كه گفت: آيه (انما يريدالله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا) در خانه مننازل شد، و در خانه هفت نفر بودند، جبرئيل،ميكائيل، على، فاطمه، حسن، و حسين، و من كه دم در ايستاده بودم، عرضه داشتم: يارسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم ) آيا من ازاهل بيت نيستم ؟ فرمود تو عاقبت بخيرى، تو از همسران پيغمبرى.

💡 ((ابن عبدالبرّ شافعى )) مى گويد: وقتى آيه مباركه تطهيرنازل شد، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فاطمه، على، حسن و حسين عليهم السّلام را نزدخود خواند و به خداى متعال عرض كرد: ((اللّهم هؤ لاءاهل بيتى فاذهب عنهم الرجس و طهّرهم تطهيراً(16)؛ خداوندا! ايناناهل بيت منند، پس از آنان رجس را دور و آنان را پاك و مطهر بگردان )).

💡 و منظور از (رجس ) در خصوص اين آيه چيزى درمقابل ايمان است، و معلوم است كه مقابل ايمان شك و ترديد است. پس در اين آيه شك وترديد، رجس و پليدى خوانده شده. به اين معنا كه شك مصداقى است كه عنوان رجس برآن صادق است، و اين رجس در آيه زير معرفى شده است: (و من يرد ان يضلهيجعل صدره ضيقا حرجا كانما يصعد فى السماء كذلكيجعل اللّه الرجس ‍ على الذين لا يؤ منون ).