اختر نیک

اختر نیک. [ اَ ت َ رِ ] ( ترکیب وصفی ) اختر سعد:
وگر یار باشد خداوند هور
دهد مر مرا اختر نیک زور.فردوسی.- اختر نیک گرفتن؛ تفأل.

اختر سعد

💡 وگر یار باشد خداوند هور دهد مر مرا اختر نیک زور

💡 ستاره شمر مرد اخترگرای چنین زد تو را ز اختر نیک رای

💡 وگر من شوم بر تو پیروزگر دهد مر مرا اختر نیک بر

💡 نباشی تو زین جنگ پیروزگر نیابی مگر ز اختر نیک بر

💡 و دیگر که این شاه پیروزگر بیابد همی ز اختر نیک بر

💡 نبد شاه را ز اختر نیک بهر  به پیکارش آورد لشکر ز شهر