احمدبیک

احمدبیک. [ اَ م َ ب َ ] ( اِخ ) یکی از متأخرین شعرای ایران از مردم اصفهان. او بهندوستان رحلت کردو پس از چند سال که در بنگاله اقامت گزید بشاهجهان آباد رفت و بخدمت شاه جهان پیوست و این بیت از اوست:
از جنبش نسیم سحرگاه لاله ها
بر یکدگر زدند چو مستان پیاله ها.( قاموس الاعلام ).
احمدبیک. [ اَ م َ ب َ ] ( اِخ ) ابن علاءالدوله ذوالقدر که از جانب پدر با برادر مهتر خویش کورشرخ ( ؟ ). بسرداری سپاهی که بخونخواهی ساروقبیلان بحرب محمدبیک استاجلو مأمور گردید و در ظاهر قلعه آمد جنگی سخت بوقوع پیوست و هر دو برادر کشته شدند. رجوع بحبط ج 2 ص 348 شود.
احمدبیک. [ اَ م َ ب َ ] ( اِخ ) دنبلی، عم شهبازخان که از طرف کریمخان زند برتبه ایلبگی گری فرقه دمل نائل گردید. رجوع به مجمل التواریخ ابوالحسن گلستانه ص 266 و 268 شود.
احمدبیک. [ اَ م َ ب َ ] ( اِخ ) دوقه کین زاده. متوفی در اواسط دولت سلطان سلیمان.او راست دیوانی بترکی. رجوع به دوقه کین زاده شود.
احمدبیک. [ اَ م َ ب َ ] ( اِخ ) صوفی اغلی. از امرای ظهیرالسلطنه محمد بابر میرزا معاصر شاه اسماعیل صفوی. رجوع بحبط ج 2 ص 360 و 362 شود.
احمدبیک. [ اَ م َ ب َ ] ( اِخ ) نظام الدوله از بزرگان دوران شاه اسماعیل. رجوع بحبط ج 2 ص 373 و 383 شود.

💡 خان احمدبیک چون به جنت از لطف خدای انس و جان شد

💡 روستاهای تابع آن عبارتند از:، تجره، مراغه، دمورچی، کردخورد علیا، کردخورد سفلی، سرتان، میمه، آراقلعه، استیجک، جمالک، طاهره خاتون، قلعه احمدبیک، قلعه تین، مزلقان، مسلم آباد، باغچه غاز، ابراهیم آباد،توحیدلو، دربند، دوروزان، فستق، مزرعه ترشک، آقچه قلعه، دروازه،عبدل آباد، فولادباغی، مچینک، بابک لو، جمیل آباد، دخان، قوچ بلاغی، گوجه منار، چاه بار، خلیفه کندی، اتاق علی، مزرعه حمید،آقگل و شهر نوبران.