ازینان

ازینان. [ اِ ی ِ ] ( ع مص ) آراسته شدن. زینت گرفتن. ازدیان. آراسته گردیدن. ( منتهی الارب ).

آراسته شدن

💡 وفا و مهر ازینان طمع مدار ایدل نمیشوند نکویان بمدعای کسی

💡 وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ بیازمودیم ایشان را که پیش ازینان بودند، فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا ناچاره اللَّه آزماید تا ببیند ایشان که راست میگویند، وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکاذِبِینَ (۳) و ببیند ایشان را که دروغ میگویند.

💡 روان کرد ازینان سپاهی گران پر از خشم و کینه ز جنگ آوران

💡 به‌ باری‌، چند ازینان شکوه‌ رانم که این خوبی‌ بدیشان داد باری

💡 بردرِ او شو که ازینان به اوست روزی ازو خواه که روزی ده اوست