اللغو

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
لغو (۱۱ بار)
کلام بی‏فائده. «لَغی یَلْغُو» یعنی کلام بی‏فائده آورد. لاغِیّة کلام قبیح است لغت را از آن لغت گفته‏اند که در نزد غیر اهلش فائده‏ای ندارد، لغوالطائر صدای پرندگان را گویند (مجمع). در قاموس گفته لَغْو: شی‏ء بی‏اعتناء است کلام باشد یا غیر آن راغب گوید کلام لغو آنست که اعتنائی به آن نیست و از روی عدم تفکر باشد و جاری مجرای «لَغا» است و آن صدای گنجشک و غیره می‏باشد.. سوگند لغو آنست که لاعن باشد مثل واللَّه و باللَّه که به طور عادت در سخن می‏آورند و تعقید سوگند آنست که آن را با قصد محکم کنیم و روی قصد و فکر سوگند یاد کنیم یعنی خدا شما را به سوگندهای بی قصدتان مؤاخذه نمی‏کند ولی به سوگندهائی که با قصد محکم کرده‏اید مؤاخذه می‏کند.. «اَلْغَوْافیهِ» یعنی در آن باطل داخل کنید. کفّار گفتند: به این قرآن گوش ندهید و درآن باطل وارد کنید شاید پیروز گردید مثل اینکه منظور معارضه به لغو و باطل است یعنی در مقابل آن ایستادگی کنید و در موقع خواندن آن داد و بیداد کنید تا مفهوم نگردد و از تأثیر ساقط شود. *. ظاهراً مراد از آن هر قول و فعل بی‏فایده است. در بهشتی عالی که در آن کلام قبیح و بی‏فائده نشنوی.

💡 و اذا سمعوا اللغو اعرضوا عنه و قالوا لنا اعمالنا و لكم اعمالكم

💡 و در جمله: (و اللّه غفور حليم ) اشاره اى است به اينكه قسماول سوگند هم كه همان سوگندهاى لغو بود، كراهت دارد و سزاوار نيست از مؤ من سربزند همچنانكه در جاى ديگر نيز از مطلق لغو نهى كرده و فرموده (قد افلح المؤ منونالذين هم فى صلوتهم خاشعون، و الذين هم عن اللغو معرضون.

💡 و در مجمع البيان در ذيل آيه (والّذين هم عن اللغو معرضون ) مى گويد: از امام صادق(عليه السلام ) روايت كرده اند كه فرمود: اگر شخصى به تو ناسزايى گفت و ياتهمتى زد كه در تو نيست، براى خدا از او اعراض كن.

💡 اين اسلام در مرتبه سوم است كه در مقابلش ايمان مرتبه سوم قرار دارد، و آن ايمانىاست كه آيات: (قد افلح المؤ منون تا آيه والذين هم عن اللغو معرضون ).