الحجه

( الحجة ) الحجة. [ اَ ح ُج ْ ج َ ] ( ع اِ ) کلمه ایست بجای اناحاقن ( حاقن، آنکه بول خود را حبس کرده باشد )، که شاگردان در مقام کسب اجازه به استاد معلم میگفتند. ( یادداشت مؤلف ).

کلمه ایست بجای انا حاقن

[ویکی الکتاب] معنی نَّسِیءُ: تأخیر انداختن - تأخیر انداخته شده (رسم عرب در جاهلیت چنین بود که وقتی دلشان میخواست در یکی از چهار ماه حرام که جنگ در آنها حرام بوده جنگ کنند موقتا حرمت آن ماه را برداشته به ماهی دیگر میدادند تا از طرفی مقصودشان فراهم گردد و از طرفی تعداد ماههای حرام...
معنی یُوَاطِئُواْ: که هماهنگ و مطابق سازند - که همگام سازند (از کلمه وطئ به معنای قدم نهادن.رسم عرب در جاهلیت چنین بود که وقتی دلشان میخواست در یکی از چهار ماه حرام که جنگ در آنها حرام بوده جنگ کنند موقتا حرمت آن ماه را برداشته به ماهی دیگر میدادند تا از طرفی مقصودشان...
ریشه کلمه:
حجج (۳۳ بار)
«حجت» در اصل از مادّه «حَجَّ» به معنای قصد می باشد و به جاده و راه که مقصود و منظور انسان است، «مَحَجَّه» گفته می شود; و به دلیل و برهان نیز «حجت»، اطلاق می گردد; زیرا گوینده قصد دارد به وسیله آن مطلب خود را برای دیگران ثابت کند.

💡 باز از يك نظر ديگر، عده اى روايات دارد: ماههاى سياحت كه خداوند معاهدين را در آن ماههامهلت داد ابتدايش ماه شوال بوده. ديگرى دارد: از ذى القعده بوده. سومى دارد: از دهم ذىالحجه شروع مى شده. چهارمى دارد: از يازدهم ذى الحجه بوده، و همچنين روايات ديگر.

💡 ارجمندی آصف الدوله بداند: که اسمعیل فرستاده ایلچی روس به تاریخ غره ذی الحجه وارد شد و اگرچه هیچ عریضه و کاغذ از آن ارجمند نداشت، لیکن عالیجاه ملک الکتاب تفاصیلی که لازم بود نوشته بود و بعرض والا رسید.

💡 عمر بن خطاب (به عربی: أبوحفص عمر بن الخطاب العدوی القرشی) ملقب به عمر فاروق، (۴۰ ق. ه / ۵۸۶ میلادی – ۲۶ ذی الحجه ۲۳ هجری/۶ نوامبر ۶۴۴)، صحابهٔ محمد، از فرماندهان نظامی در سپاه صدر اسلام و خلیفه دوم از خلفای راشدین بود. مورخین تاریخ اسلام گاهی وی را خلیفه عمر اول و عمر بن عبدالعزیز را عمر دوم می‌نامند.

💡 توضيح اينكه: مشركان مكه مى دانستند كه جنگ در ماههاى حرام (ذى القعده و ذى الحجه ومحرم و رجب ) از نظر اسلام جايز نيست و به تعبير ديگر اسلام اين سنت را كه ازقبل وجود داشته امضاء كرده است، مخصوصا در مسجد الحرام و مكه اين كار نارواتر است،و پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) به هر دو حكم احترام مى گذارد.

💡 و جمله مورد بحث يعنى جمله (و يذكروا...)، عطف بر جمله (يشهدوا) است، و معنايش اينمى شود: تا ببينند منافع خود را، و تا ياد آرند نام خدا را در ايامى معين يعنى ايام تشريق- روز ده و يازده و دوازده و سيزده ذى الحجه - ائمهاهل بيت (عليهم السلام ) ايام معلومات را به همين ايام تفسير كرده اند.