ارچند

ارچند. [ اَ چ َ ] ( حرف ربط مرکب ) هرچند. ( غیاث اللغات ) ( مؤید الفضلاء ) ( آنندراج ). اگرچه. گرچه. وقتی که:
نخواهد همی ماند ایدر کسی
بباید شد ارچند ماند بسی.فردوسی.زن ارچند باچیز وباآبروی
نگیرد دلش خرمی جز بشوی.اسدی.

💡 آهن ارچند ندارد خطری،بازرسرخ در ترازو بگه وزن مجاور باشد

💡 شرف همی به حمل یابد آفتاب ارچند نیافته است خطر جز که ز آفتاب حمل

💡 غم فراقت ارچند می خورم پیوست به انتظام آموزش همیشه هستم شاد

💡 دشمن نیم ارچند که دشمن رویم اصلم ترکست اگرچه هندی گویم

💡 چون حروف هجی ارچند پراکنده شده ست روز آن است که مجموع چو دفتر گردد

💡 یکدم نزدیم با هم ارچند زدیم اندر پی یکدگر قدم چون شب و روز