ادبیات روایی

[ویکی فقه] ارتباط حدیث با ادبیات و فرهنگ عامه از چند بُعد درخور بررسی است، از جمله ارتباط حدیث با صرف و نحو و لغت و علوم بلاغی، تأثیر آن بر نظم و نثر، و کاربرد حدیث در فرهنگ عامه.
از مهم ترین ویژگی های مردم عرب، چه پیش از نزول وحی چه پس از آن، رواج شعر و بلاغت و فصاحت نزد آنان بوده است.
شاید تهمت شعر بودن قرآن کریم و شاعر خواندن پیامبر از سوی مشرکان، با رواج شعر و بلاغت و اهمیت آن در میان آنان بی ارتباط نبوده و از همین روست که یکی از وجوه اعجاز قرآن، بیان و بلاغت است.
اعجاز سخنان پیامبر
از نظر مسلمانان وجهِ معجزه بودن قرآن از جهت فصاحت و بلاغت، احادیث و سخنان پیامبر را هم در برمی گیرد.
این نکته را از حدیثی که پیامبر اکرم در آن خود را فصیح ترین عرب دانسته است نیز می توان نتیجه گرفت به گونه ای که برخی ادیبان بزرگ از این نظر به احادیث توجه کرده یا به شرح استعارات و مجازها و دیگر آرایه های آن ها پرداخته اند.
علاوه بر این، به خاطر سپردن برخی سخنان کوتاه و بلیغ حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله وسلم، از جمله سرمشق های تحصیل فصاحت و بلاغت تلقی شده و به متعلمان توصیه گردیده است.
ارتباط حدیث با ادبیات
حدیث نقش برجسته ای در در رونق علم صرف و نحو، لغت و علوم بلاغی داشته است.
استشهاد لغویان به قرآن و حدیث
...

💡 هیچ اثر مکتوبی از زبان مادی در دست نیست و مشخص نیست که این زبان اصولاً به رشتهٔ تحریر درآمده یا نه؛ اما از اشاراتی که در نوشته‌های مورخان یونانی نظیر کتزیاس، دینون و هرودوت به داستان‌ها، قصه‌ها و اشعار این دوره شده‌است، رد ادبیات روایی و سینه به سینه این دوره را می‌توان پی گرفت. برای نمونه، عشق استریانگایوس به زرینا، ملکهٔ سکاها و ناکام ماندن وی و داستان غنایی «زریادرس و اداتیس» را می‌توان نام برد که در مآخذ متعددی دیده می‌شود که به نظر مری بویس اصل مادی دارد و بعدها به‌صورت داستان گشتاسپ و کتایون در شاهنامه بازتاب یافته‌است. از دیگر آثار ادبی مادی می‌توان از داستان‌های حماسیِ مادی یاد کرد که به پایه‌گذاری دولت ماد انجامیده و در آثار کتزیاس نقل شده‌است.