لغت نامه دهخدا
بابوکان. ( اِخ ) دهی از دهستان حومه بخش شهرستان شهرضا در 7هزارگزی باختر شهرضا و 1500گزی راه فرعی شهرضا به علی آباد دهاقان. جلگه، معتدل. سکنه آن 1477تن است. آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه، تریاک، انگور، خشکبار و شغل اهالی زراعت است. صنایع دستی زنان کرباس بافی. راه فرعی دارد. دبستان و در حدود 8 باب دکان دارد. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
بابوکان. ( اِخ ) دهی از دهستان ماربین بخش سده شهرستان اصفهان در 5هزارگزی شمال خاور سده و 20هزارگزی باختر شوسه اصفهان به تهران. جلگه، معتدل. سکنه آن 596 تن و آب از قنات و محصول آن غلات، صیفی، پنبه، تریاک، حبوبات و شغل اهالی زراعت است، صنایع دستی زنان کرباس بافی. راه فرعی و دبستان دارد. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
