ایندره

لغت نامه دهخدا

ایندره. [ رَ ] ( اِخ )رب النوع رعد. بادهای تند سپاه ایندره را تشکیل میدهند و دنبال او میروند. ( مزدیسنا چ دکتر معین ص 34 ).

فرهنگ فارسی

یکی از خدایان قوم هند و ایرانی که مورد پرستش هندوان و قوم میتانی بود. در نزد هندوان وی پادشاه دیوان ( خدایان ) سلطان آسمان رب النوع رعد آورنده بارانهای فراوان و حامی آریاییان است. او را گاهی پسر ادیتی ( ربه النوع فضا ) می دانند و زمانی برادر توام اگنی ( خدای آتش ).
رب النوع رعد

جمله سازی با ایندره

💡 اگر در امتداد این محور، ۴ محدودهٔ شهرداری دیگر، یعنی شهرداری‌های لوانگر، وردال، ایندره اُی؛ و استاینکیر، را اضافه کنیم. این میزان، شامل ۷۵ درصد مردم استان تروندلاگ، می‌شود.

💡 در ودا ایندره نام خدایی نیرومند است ولی در اوستا جایگاه او به دیوی تقلیل می‌یابد. لقب ایندره بهرام است در ادبیات زرتشتی به صورت ایزدی نشان داده می‌شود.