لغت نامه دهخدا
اگوستن. [ اُ ت َ ] ( اِخ ) اگوستن سن. ( قدیس )کشیش هیپون ( نزدیک شهر بن ) پسر سنت مونیک ( 354 - 430 م. ). پس از دوران جوانی پرحادثه، وی بوسیله مواعظ سنت آمبروآز هدایت شد و مشهورترین آبای کلیسای لاتینی گردید. آثار عمده اوعبارتند از «شهر خدا» و «اعترافات ». وی حکیم الهی، فیلسوف، و عالم اخلاقی بود و می کوشید که نحله افلاطونی را با معتقدات مسیحی و عقل را با ایمان موافق سازد. ذکران وی 28 ماه اوت است. ( فرهنگ فارسی معین ).