اهل درون ترکیبی اضافی و از اصطلاحات ادبیات فارسی است که بهصورت اسم مرکب بهکار میرود. این عبارت بهطور کنایی بر اولیاء، مقرّبان، خواص و محرم اسرار دلالت دارد و در متون عرفانی و ادبی کاربرد گستردهای دارد. در منابع کهن ادبی همچون هفت قلزم و فرهنگهایی مانند ناظمالاطباء نیز این ترکیب بههمین معانی آمده و بر جایگاه بلند معنوی و عرفانی افراد اشاره دارد. این اصطلاح معمولاً برای اشاره به کسانی بهکار میرود که از نظر سلوک معنوی به درجهای از قرب و آگاهی رسیدهاند که محرم اسرار الهی و عرفانی شمرده میشوند. برای دریافت اطلاعات بیشتر دربارهٔ این ترکیب و مشتقات آن، میتوان به مدخلهای مربوط به واژهٔ اهل و ترکیبات آن در فرهنگهای معتبر فارسی مراجعه نمود. این اصطلاح گویای ظرافت و غنای زبانی در بیان مفاهیم بلند عرفانی است.
اهل درون
لغت نامه دهخدا
اهل درون. [ اَ ل ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از اولیاء و مقرب و خواص و محرم اسرار است. ( هفت قلزم ). مقرب و خواص و محرم اسرار. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهل و ترکیبات آن شود.
فرهنگ فارسی
کنایه از اولیائ و مقرب و خواص و محرم اسرار است.
جمله سازی با اهل درون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 صبحدمی با دو سه اهل درون رفت فریدون به تماشا برون
💡 ز اهل درون باهُشترند آنان که بیرون درند اکثر به خاصان میدهد سلطان شراب ناب را
💡 از حرم راز برون مانده ایم منفعل از اهل درون مانده ایم