لغت نامه دهخدا
انتفا. [اِ ت ِ ] ( از ع، اِمص ) نیستی و ناپدیدی. ( ناظم الاطباء ). نیستی. نابودی. ( فرهنگ فارسی معین ). || نفی شدگی. || دورکردگی. ( ناظم الاطباء ).
انتفا. [اِ ت ِ ] ( از ع، اِمص ) نیستی و ناپدیدی. ( ناظم الاطباء ). نیستی. نابودی. ( فرهنگ فارسی معین ). || نفی شدگی. || دورکردگی. ( ناظم الاطباء ).
از میان رفتن، نیست شدن.
۱ - ( مصدر ) نیست شدن از میانرفتن. ۲ - ( اسم ) نیستی نابودی.
نیستی و پلیدی. نیستی و نابودی
💡 کاری ز وجود ناقصم نگشاید گویی که ثبوتم انتفا میزاید