الکفار

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
کفر (۵۲۴ بار)
«کُفّار» از مادّه «کُفر»، جمع «کافر» در اینجا به معنای افراد بی ایمان نیست، بلکه به معنای «کشاورزان» است; زیرا اصل معنای «کفر» به معنای «پوشاندن» است، و چون کشاورز بذر افشانی کرده و آن را زیر خاک می پوشاند از این رو به او «کافر» می گویند، لذا، گاهی «کفر» به معنای قبر نیز آمده است چون بدن میت را می پوشاند، و گاه به شب نیز «کافر» گفته می شود; چرا که تاریکیش همه جا را می پوشاند.

💡 قوله تعالی: وَ یَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِیعاً ای الکفار و آلهتهم و جمیعا نصب علی الحال.

💡 فَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ إِنَّکَ عَلَی الْحَقِّ الْمُبِینِ هو متعلق بقوله: إِنَّ رَبَّکَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ بِحُکْمِهِ ای حکمه فی الکفار و هو امره ایاک بقتالهم. و اذا قضی سبحانه بذلک و امرک به فَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فی محاربتهم و لا تحذر کثرتهم و شوکتهم ف إِنَّکَ عَلَی الْحَقِّ الْمُبِینِ ای فی رضی اللَّه و اتّباع امره فثق بالظفر من اللَّه و الغلبة علی الاعداء.

💡 و کافران قرین ایشان شیاطین‌اند بهمه حال، در دنیا گفت: «أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّیاطِینَ عَلَی الْکافِرِینَ». در قیامت گفت: «فَوَ رَبِّکَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّیاطِینَ». در دوزخ گفت: «وَ تَرَی الْمُجْرِمِینَ یَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِینَ فِی الْأَصْفادِ» ای کلّ واحد من الکفار یکون مقرّنا مع شیطان بالسّلاسل فی النّار.

💡 قوله تعالی: أَ وَ لَمْ یَرَوْا حمزه و کسایی ا و لم تروا بتاء مخاطبه خوانند و معنی آنست که: قل یا أیّها الکفار او لم تروا کیف یبدی اللَّه الخلق. یبدأ بفتح یا خوانده‌اند، و هما لغتان: یقال بدأ اللَّه الخلق و ابداه.