«الکافرون» نام سورهای در قرآن کریم است و ریشه لغوی آن از کلمه «کفر» گرفته شده که به معنای انکار، نپذیرفتن یا نافرمانی است. این واژه به جمع کافر اشاره دارد و به کسانی گفته میشود که ایمان به خداوند را نپذیرفته یا از دین حق روی گرداندهاند. سوره «الکافرون» بر مفهومی محوری تأکید دارد: تفکیک کامل میان مؤمنان و کافران در اعتقادات و پرستش. این سوره کوتاه اما پرمعنا، در قرآن جایگاهی ویژه دارد و پیام اصلی آن بیان احترام متقابل و عدم پذیرش پرستش نادرست است. «کافر» در این زمینه معنای اخلاقی و اعتقادی دارد و اشاره به کسی است که حقیقت الهی را نمیپذیرد، نه صرفاً مخالف یا منتقد. ریشه «کفر» همچنین در فرهنگ لغوی به معنای پوشاندن حقیقت یا نادیده گرفتن حقایق الهی نیز به کار رفته است. استفاده از واژه «الکافرون» در قرآن، هم جنبه آموزنده و هم هشداردهنده دارد و اهمیت پایبندی به ایمان و اعتقاد را نشان میدهد. به طور کلی، «الکافرون» به کسانی اطلاق میشود که ایمان به حق را انکار میکنند و ریشه لغوی آن «کفر» است؛ این سوره پیام جدایی اعتقادی و احترام به دین خدا را منتقل میکند.
الکافرون
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
کفر (۵۲۴ بار)
جمله سازی با الکافرون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 لا یَأْکُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ الکافرون الجائرون عن طریق الحقّ عمدا.
