المضغه

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
مضغ (۳ بار)
جویدن. «مَضَغَ الطَّعامَ مَضْغاً: لابِسَنِّهِ»... مُضْغَة فقط سه بار در قرآن مجید آمده است و آن حالت جنین است بعد از علقه بودن. مُضْغَة چنانکه اهل لغت گفته‏اند تکّه گوشتی است به اندازه یکدفعه جویدن. آیا جنین را در آن حالت مضغه گفته چون یک تکّه گوشت و به قدر یک جویدن است؟ والله العالم.

💡 و ليكن آيه (قل يتوفيكم ملك الموت الذى وكل بكم ) اين معنا را تفسير مى كند، چون مى فهماند آن روحى كه در هنگام مرگ و به حكماين آيه قابض الارواح آن را مى گيرد، عبارت است از آن حقيقتى كه يك عمر به او مىگفتيم تو، شما، جناب عالى و امثال اينها، و آن عبارت است از انسان به تمام حقيقتش، نهيك جزء از مجموعش، پس مراد از نفخ روح در جسد اين است كه جسد را بعينه انسان كند، نهاينكه واحدى را ضميمه واحد ديگرى سازد كه هم ذاتش غير آن باشد و هم آثار ذاتش غيرآثار ذات آن باشد، پس ‍ انسان بعد از آنكه روح به بدنش تعلق مى گيرد، و بعد ازآنكه روحش از بدنش مفارقت مى كند، در هر دوحال يك حقيقت است، و از آيه شريفه زير هم همين معنا استفاده مى شود: (و لقد خلقناالانسان من سلاله من طين ثم جعلناه نطفه فى قرار مكين ثم خلقنا النطفه علقه فخلقناالعلقه مضغه فخلقنا المضغه عظاما فكسونا العظام لحما ثم انشاناه خلقا اخر)، پس آنچيزى كه خلقتى ديگر مى شود عينا همان نطفه اى است كهمراحل علقه و مضغه و استخوانى بودن را پيموده است.