واژهٔ اُلفتگرفته یک اسم مفعول مرکب در زبان فارسی است که به معنای رام، آموخته و مأنوسشده به کار میرود. این واژه حالتی را توصیف میکند که در آن فرد، حیوان یا حتی ذهن انسان، بر اثر تکرار، مجاورت یا تجربهٔ مستمر، با شرایط، رفتار یا محیطی خاص خو گرفته و دیگر نسبت به آن احساس بیگانگی یا مقاومت ندارد.
«اُلفتگرفته» غالباً برای بیان فرآیند تدریجی انسپذیری و پذیرش به کار میرود؛ فرآیندی که در آن ناآشنایی اولیه جای خود را به آشنایی، آرامش و سازگاری میدهد. در این معنا، واژه میتواند هم در زمینههای رفتاری و روانی و هم در توصیف وضعیتهای اجتماعی و تربیتی کاربرد داشته باشد؛ مانند حیوانی که به حضور انسان اُلفت گرفته یا فردی که به شرایط تازهٔ زندگی خو کرده است.
از نظر ریشهشناسی و معنایی، «اُلفتگرفته» مستقیماً با مفهوم «اُلفت» پیوند دارد و درک دقیق آن نیازمند رجوع به مدخل «اُلفت» است. «اُلفت» به معنای انس، پیوند و نزدیکی عاطفی یا رفتاری است و ترکیب آن با «گرفته» بر تثبیت و دوام این حالت دلالت میکند؛ یعنی وضعیتی که دیگر موقتی نیست و بهصورت پایدار در فرد یا موضوع مورد نظر شکل گرفته است.
