الغرق

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
غرق (۲۳ بار)
(بر وزن فرس) فرو رفتن در آب و نعمت (مفردات). تا چون غرق او را دریافت گفت: ایمان آوردم که معبودی نیست جز آن کس که بنی اسرائیل به او ایمان آورده‏اند.. تمام الفاظ این ماده در قرآن مجید به معنی غرق در آب به کار رفته جز در دو آیه زیر:. «غرقاً» بر وزن فلس به معنی شدّت است گویند: «غَرَّقَ وَ اَغْرَقَ فِی الْقَوْسِ» یعنی کمان را به غایت شدت کشید. «غَرْقاً» صفت مصدر محذوف است یعنی:«وَالنَّازِ عاتِ نَزْعاً غَرْقاً» قسم به کشندگان کشیدن شدید معنی آیه در «دبر» دیده می‏شود.

💡 و قیل: الی اجل هم بالغوه الغرق و قیل الموت.

💡 گرفت، و او همچون پر كاهى بر روى امواج عظيمنيل مى غلطيد، در اين هنگام پرده هاى غرور و بى خبرى ازمقابل چشمان او كنار رفت، و نور توحيد فطرى درخشيدن گرفت، فرياد زد: من ايمانآوردم كه معبودى جز آنكس كه بنى اسرائيل به او ايمان آورده اند، وجود ندارد) (حتى اذاادركه الغرق قال آمنت انه لا اله الا الذى آمنت به بنواسرائيل ).

💡 كلمه (بغى ) و كلمه (عدو) مانند كلمه (عدوان ) به معناى ظلم است، و كلمه(ادراك ) در جمله (حتى اذا ادركه الغرق ) و در هر جاى ديگر به معناى رسيدن وپيوستن به چيزى و مسلط شدن بر آن است، همچنانكه كلمه (اتباع ) به معناى اينستكه به آن چيز برسى و ملحق شوى.

💡 «وَ نَجَّیْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ» ای من کرب الغرق و الطّوفان و اهوال السّفینة. و قیل: من تکذیب قومه ایّاه و استذلاله.