الدرجات

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
درج (۲۰ بار)

💡 مؤ لف: بصائر الدرجات اين روايت را به سند خود از مقرن از امام صادق (عليه السلام )نيز روايت كرده است و مقصود از آن مرد، ابن الكواء است. و اين داستان را كلينى هم دركافى از مقرن نقل كرده كه گفت: از امام صادق (عليه السلام ) شنيدم كه فرمود: ابنالكواء نزد امير المؤ منين (عليه السلام ) آمد....

💡 در بصائر الدرجات به سند خود از جابر بن يزيدنقل كرده كه گفت: از امام باقر (عليه السلام ) پرسيدم اعراف چيست ؟ فرمود:رجال اعراف محترم ترين خلق خداى متعال هستند.

💡 و صعود كردن (كلم طيب ) به سوى خداى تعالى، عبارت است از تقرب آن به سوىخدا، چون چيزى كه به درگاه خدا تقرب يابد، اعتلا يافته، براى اينكه خدا على اعلى ورفيع الدرجات است، و چون اعتقاد، قائم به معتقدش مى باشد، در نتيجه تقرب اعتقاد بهخدا، تقرب معتقد نيز هست. مفسرين ديگر صعود كردن (كلم طيب ) را معنا كرده اند بهاينكه: خدا آن را قبول مى كند. و اين معناى صعود كلم طيب نيست، بلكه از لوازم معناى آناست.

💡 قوله تعالی: رَفِیعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ رافع الدرجات للعصاة بالنجاة و للمطیعین بالمثوبات و لذوی الحاجات بالکفایات و للاولیاء بالکرامات و للعارفین بالمراقبات و المنازلات.

💡 مؤ لف: اين معنا در كافى و در بصائر الدرجات به چند طريق روايت شده، و منظور درهمه آنها تطبيق كلى بر فرد بارز آن است، بهدليل اينكه در روايت بعدى خواهيد ديد كه آيه را منحصر در ائمه ندانسته اند.