الحاء

💡 «وَ حَرامٌ عَلی‌ قَرْیَةٍ»، قرأ حمزة و الکسائی و ابو بکر، حرم بکسر الحاء بغیر الف، و قرأ الباقون و حرام بالالف و هما لغتان، مثل حلّ و حلال. قال اللَّه عزّ و جل: «وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ»

💡 و گویند که حُب گرفته اند از حِبّه بکسر الحاء و آن تخمی بود که در صحرا روید حُبّ را بدین سبب حُبّ خوانند که او تخم حیاتست و همچنانک این حِبّ تخم نباتست.

💡 در مباحث کلامی و فلسفی، بحث الحاء به معنای القای افکار یا معانی خاص از طریق کلمات یا اشارات غیرمستقیم در یک متن است.

💡 نویسنده با استفاده از تکنیک‌های ادبی پیچیده، سعی داشت از طریق الحاء، مفاهیم عمیق اخلاقی را به ذهن مخاطب منتقل کند بدون آنکه مستقیم صحبت کند.

💡 گاهی اوقات در گفتگوهای دیپلماتیک، نوعی الحاء در کلام وجود دارد که هدف آن انتقال پیام‌های پنهان بدون ایجاد تنش مستقیم میان طرفین است.