افسانه خوانی

افسانه خوانی. [ اَ ن َ / ن ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) افسانه سرایی. افسانه گفتن. داستان سرائی:
زلیخا چون شنید آن مهربانی
فسون پردازی و افسانه خوانی.جامی ( از ارمغان آصفی ).

💡 فروشندشان بعد از آن همچو یوسف به افسانه خوانی و جادو زبانی

💡 خردنامه زان اختیار من است که افسانه خوانی نه کار من است

💡 دریغ از همدم افسانه خوانی که می باید درین ره نردبانی

💡 چو منکر باشی این افسانه خوانی درین گفتن مرا دیوانه دانی