اظهار حق

ادعای حق، بیان حق

انکار حق

[ویکی فقه] اظهار حق (قرآن). مشتبه کردن بر دیگری نظیر تبلیغات سوئی است که علمای سوء کرده و می کنند، از جهل مریدها سوء استفاده نموده، حق را با باطل خلط و مشتبه می نمایند.
اظهار حق و نیامیختن آن به باطل، از وظایف عالمان و آگاهان است: «ولا تلبسوا الحق بالبـطـل وتکتموا الحق وانتم تعلمون» «و حق را با باطل نیامیزید، و حقیقت را با اینکه می دانید کتمان نکنید.»
← معنای لبس
«یـاهل الکتـب لم تلبسون الحق بالبـطـل وتکتمون الحق وانتم تعلمون» «ای اهل کتاب ! چرا حق را با باطل (می آمیزید و) مشتبه می کنید (تا دیگران نفهمند و گمراه شوند)، و حقیقت را پوشیده می دارید در حالی که می دانید؟!»کلمه لبس (به فتح لام ) که فعل مضارع «تلبسون» از آن مشتق شده، به معنای القای شبهه و آرایش باطل به صورت حق و یا به عکس است، می فرماید: «ای اهل کتاب چرا حق را در صورت باطل جلوه می دهید؟» و جمله: «و انتم تعلمون» دلالت و یا حداقل اشاره ای دارد بر اینکه مراد از لبس کتمان مسائل مربوط به معارف دینی است نه آیاتی که دیدنی و به چشم مشاهده کردنی است، مانند آن آیاتی که خودشان تحریف و یا کتمان کردند و یا به غیر آنچه منظور بود تفسیر نمودند.