اشتعال پذیری

💡 از نقطهٔ اشتعال به عنوان ویژگی توصیفی مواد سوختنی مایع استفاده شده و از آن به جهت توصیف خطرات اشتعال پذیری مایعات استفاده می‌کنند. نقطهٔ اشتعال هم به مایعات قابل اشتعال و هم به مایعات قابل احتراق اشاره دارد؛ و برای هرکدام استانداردهای متفاوتی تعریف شده‌است. مایعاتی با نقطهٔ اشتعال کمتر از ۵/۶۰ درجه سانتی‌گراد، بسته به استانداردی که اعمال می‌گردد قابل اشتعال، و مایعاتی با نقطهٔ اشتعال بالای این دما قابل احتراق تلقی می‌گردند.

💡 هگزا متا فسفات سدیم، خاصیت اشتعال پذیری ندارد یا در واقع می‌توان گفت که جزو مواد غیرقابل اشتعال است. این ماده را نباید در مجاورت منابع تولید گرما، یا در مجاورت حرارت، نور مستقیم خورشید یا جرقه قرار داد، زیرا موجب تجزیه و ایجاد کف سمی اکسید سدیم می‌شود.

💡 در هنگام انبار کردن مواد شیمیایی حساس در کارخانه‌ها، رعایت دقیق استانداردهای ایمنی و بررسی میزان اشتعال پذیری هر ماده برای جلوگیری از وقوع حوادث ناگوار بسیار ضروری است.

💡 کارشناسان آتش‌نشانی همیشه تاکید می‌کنند که شناخت دقیق ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی سوخت‌ها و میزان اشتعال پذیری آن‌ها، اولین قدم در طراحی سیستم‌های پیشرفته اطفای حریق است.

💡 برخی از پلاستیک‌های استفاده شده در صنعت خودروسازی دارای اشتعال پذیری بالایی هستند که این موضوع باعث می‌شود طراحان برای ایمنی بیشتر مسافران، از مواد مقاوم به آتش استفاده کنند.