اسپیریتو سانتو

اسپیریتوسانتو. [ اِ ت ُت ُ ] ( اِخ ) ( بمعنی «روح القدس » ) نام ایالتی است از ایالات برزیل واقع در امریکای جنوبی بین دو ایالت ریودژانیرو و باهیا که اولی در جنوب و دومی در شمال وی جا دارد و تا ساحل دریا امتداد مییابد و در بین 18 درجه و 5 دقیقه تا 21 درجه و 19 دقیقه عرض جنوبی و 35 درجه و 41 دقیقه تا 44 درجه و 50 دقیقه طول غربی، طول آن از شمال بجنوب 385 هزار گز و عرضش از مشرق بمغرب 120 هزار گز است، مساحت سطح آن 44839 هزارگز مربع و عده نفوس آن 744000 تن است. وادی هائی که در جهت شمال میان جبال منشعبه ازسلسله آیمورس تشکیل شده، از جنگلهای بکر مستورند ومسکن اهالی بومی و اقوام وحشی موسوم به بوتوکودو میباشد و اکثر مواضع قریب بساحل را نیز مرداب فراگرفته است. بزرگترین نهر این ایالت رود ریودوچه میباشد. این رود از ایالت وسیع همجوار در سمت مشرق موسوم به میناس جرائس سرازیر شده از وسط این ایالت می گذرد. نهرمزبور و همچنین نهرهای متعددی که در شمال و جنوب آن جریان دارد مساعد کشتیرانی نمی باشند زیرا که سدهای سدیدی از ریگ در مصب آنها بوجود آمده خلیج مسمی به اسپیریتوسانتو در 20 درجه و 18 دقیقه و 50 ثانیه عرض جنوبی و 42 درجه و 38 دقیقه و 43 ثانیه طول غربی واقع شده و لنگرگاهش بسیار کوچک و استوار و محل اعتبارنیست فقط خط آهنی که از اسکله ویکتوریا بداخله ایالت میناس ممتد است تجارت این سرزمین را سهل کرده. شکر، پنبه، قهوه و غیره در آنجا حاصل میشود و تجارت آن در دست مهاجران آلمانیست که در اسکله های سانته ایزابل، سانته لئوپولدینه، و ریونوو سکونت دارند. اهالی این ناحیت از یک جنس ملز هستند که از اختلاط پرتقالیان و بومیان بوجود آمده. برای نشر معارف جد و جهد کامل مبذول داشته اند. مرکز ایالت نیز اسپیریتوسانتو بوده و بعدها اسکله ویکتوریا را مرکز قرار داده اند.

یعنی روح القدس نام ایالتی در برزیل

اسپیریتو سانتو ( لهجهٔ پرتغالی:isˈpiɾitu ˈsɐ̃tu ) یکی از ایالتهای جنوب شرقی برزیل است.
مرکز این ایالت شهر ویتوریا و بزرگترین شهر آن ویلا ولها است.
نشان اختصاری این ایالت ( ES ) میباشد.
این ایالت ۴۶، ۱۸۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
در سال ۲۰۰۶ جمعیت آن ۳، ۰۹۷، ۲۳۲ نفر تخمین زده شده است.

اِسْپیریتو سانتو (Espirito Santo)
ایالتی نزدیک دریا در شرق برزیل، با ۴۵,۵۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۸۰۲,۷۰۷ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز و بندر اصلی آن ویتوریا است. منطقۀ ساحلی آن کم ارتفاع، گرم، و مرطوب است. در حالی که بخش داخلی این ناحیه، کوهستانی و پوشیده از جنگل است. در گذشته سراسر این ایالت پوشیده از جنگل بود، ولی بیشتر درختان آن را قطع کرده اند. دامپروری حرفۀ اصلی مردم ایالت مزبور است. پرتغالی ها اولین بار در ۱۵۳۵ آن را تصرف کردند.

💡 این تنگه از اقیانوس اطلس به سمت غرب، مابین دماغه ویرجینز و دماغه اسپیریتو سانتو امتداد یافته، به سمت جنوب پیش می‌رود و پس از آن در فرووارد کیپ در جنوب شبه‌جزیرهٔ برانزویک به سمت شمال‌غربی پیچ می‌خورد تا پس از گذشتن از دماغه پیلار در جزیره دسولاسیون به اقیانوس آرام برسد. مهم‌ترین بندر تنگهٔ ماژلان پونتا آرناس، در شبه‌جزیرهٔ برانزویک است که محموله‌های گوشت گوسفند شیلی در آنجا بارگیری می‌شود.

💡 شرکت اوی در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد و هم‌اکنون در شهرهای ریو د ژانیرو، میناس گرایس، اسپیریتو سانتو، باهیا، سرژیپه، آلاگواس، پرنامبوکو، پارائیبا، ریوگرانده دو نورتی، پیاوی، سئارا، مارانیائو، پارا، آمازوناس، آماپا و رورایما فعالیت می‌کند و انحصار بیش از ۶۵٪ از بازار مخابراتی برزیل را در اختیار دارد.

💡 باشگاه فوتبال کاچویرو که معمولاً با نام کاچویرو شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی است که در کاشوئیرو جیتاپمیری، ایالت اسپیریتو سانتو واقع شده است. آنها یک بار در جام حذفی برزیل شرکت کردند.

💡 وانوآتو از بیش از ۸۰ جزیره تشکیل شده‌است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: افاته، اسپیریتو سانتو، مالکولا و تانا، که نیو هیبرید نیز خوانده می‌شدند.