«آدمیان» جمع واژه «آدمی» است و به انسانها به طور کلی اطلاق میشود؛ این واژه بیشتر در متون ادبی، فلسفی و اخلاقی به کار میرود و بار معنایی انسانی و تأملبرانگیز دارد. واژه «آدمی» ریشه در نام «آدم» دارد که در متون دینی به عنوان نخستین انسان شناخته میشود، و «آدمیان» به همه فرزندان آدم و نوع بشر اشاره دارد. استفاده از کلمه «آدمیان» معمولاً نگاهی فراتر از جسم و ظاهر انسان دارد و بیشتر بر جنبههای اخلاقی، عقلانی، روحی و اجتماعی انسانها تأکید میکند. در ادبیات فارسی، «آدمیان» اغلب در تقابل با صفات ناپسند یا رفتارهای غیرانسانی به کار میرود تا یادآور کرامت، مسئولیت و شأن انسانی باشد. این واژه در متون عرفانی و فلسفی نیز کاربرد فراوان دارد و برای اشاره به موجودی به کار میرود که دارای اختیار، اندیشه، احساس و توان تمایز میان خیر و شر است. «آدمیان» مفهومی عام و فراگیر است که همه انسانها را بدون توجه به نژاد، زبان، دین یا ملیت در بر میگیرد و بر وحدت نوع بشر دلالت دارد. در مقایسه با واژه «انسانها»، کلمه «آدمیان» حالتی ادبیتر و تأملبرانگیزتر دارد و بیشتر در نوشتههای رسمی، اخلاقی و اندیشمندانه دیده میشود.
ادمیان
لغت نامه دهخدا
( آدمیان ) آدمیان. [ دَ ] ( اِ ) ج ِ آدمی:
یک بار طبع آدمیان گیر و مردمان
گرْت آدم است بابک و فرزند آدمی.اسدی.آدمیان را سخنی بس بود
گاو بود کش خله در پس بود.امیرخسرو.
فرهنگ فارسی
( آدمیان ) جمع آدمی
جمله سازی با ادمیان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تو باش مهتر و بهتر ز جمع ادمیان چو از طبایع آتش چو از فصول بهار
