لغت نامه دهخدا
اثنینیت. [ اِ ن َ نی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) دوگانگی.
- قائلین به اثنینیت؛ ثنویّین.
|| مؤلف کشاف اصطلاحات آرد: بودن طبیعت است که دارنده دو وحدت باشد و مقابل آن، بودن طبیعت است که دارنده وحدت یگانه و یا دارای وحدتهای بسیار باشد و مراد از دو وحدت آن است که هر وحدت مغایر وحدت دیگر باشد. و بعضی از متکلمان گفته اند که هر دو شی ممکن است که در پاره ای از موارد مغایر یکدیگر نباشند. و شرح این سخن در ذکر معنی کلمه تغایر بیاید.
