قرامانیان

قرامانیان. [ ق َ ] ( اِخ ) سلسله ای از حکمرانان هستند که از سال 654 تا 868 هَ.ق. بر بخشی ازشهرهای آسیای صغیر از جمله لارندا، سیواس، قونیه، قرامان و ارمناک حکمروائی داشتند. قرامانیان از خاندان قرامان بن نوره سرسلسله خاندان قرامانیان هستند. ( معجم الانساب زامباور ص 236 ). خاندان قرامان دشمن قدیم و دیرین آل عثمان بوده اند. ( از سعدی تا جامی ص 454 ).

قَرامانیان یکی از ملوک الطوائف ترکمن در آسیای کوچک بودند که از سدهٔ سیزدهم میلادی تا ۱۴۸۷ که برافتادند و حاکمیتی مستقل داشتند. همچنین به عنوان امارت قارامان و بیلیک قارامان ( به ترکی: Karamanoğulları Beyliği )، که در مرکز آناتولی جنوبی - مرکزی در حوالی استان قارامان امروزی بود. سلسله قارامانیان یکی از قدرتمندترین بیلیک ها در آناتولی بوده است.
معماری قارامانی 66 مسجد، 8 حمام، 2 کاروانسرا و 3 مدرس ساخته شده توسط قارامانیان تا به امروز باقی مانده است. نمونه های بارز معماری قارامانی عبارتند از: مدرسه هاسبی ( 1241 ) مسجد شرافتین ( قرن سیزدهم ) مدرسه هاتونیه ( قارامان ) مسجد و مقبره مولانا در قونیه در قرمان مسجد ابراهیم بیگ ( امارت ) در قرمان
کارامانیان اصل و نسب خود را از حجه سعدالدین و پسرش نوره صوفی بیگ که به دلیل حمله مغول در سال 1230 از اران ( تقریباً آذربایجان امروزی را در بر می گیرد ) به سیواس مهاجرت کردند.
قرامانیان از اعضای قبیله سالور ترکان اوغوز بودند.   به گفته محسن یازیجی اوغلو و دیگران، آنها از اعضای قبیله افشار بودند،   که در شورش به رهبری بابا اسحاق شرکت کردند و پس از آن به کوه های توروس غربی در نزدیکی شهر لارنده رفتند و در آنجا خدمت کردند. سلجوقیان. _ نوره سوفی در آنجا به عنوان هیزم شکن کار می کرد. پسرش، کری الدین قرامان بیگ، کنترل ضعیفی بر مناطق کوهستانی کیلیکیه به دست آورد. در اواسط قرن سیزدهم. با این حال، یک افسانه مداوم اما ساختگی ادعا می کند که سلطان سلجوقی روم، کیقوباد اول، در عوض یک سلسله قرامانی را در این سرزمین ها تأسیس کرد.
قارامان بیگ با تصرف قلعه هایی در ارمنک , موت, ارگلی , گولنار و سیلیفکه قلمروهای خود را گسترش داد. سال فتوحات 1225 گزارش شده است،   در زمان سلطنت علاالدین کیکوباد اول ( 1220 - 1237 )، که بسیار زود به نظر می رسد. فتوحات قارامان بیگ عمدتاً به هزینه پادشاهی ارمنستان کوچک ( و شاید به هزینه رکن الدین کلیج ارسلان چهارم، 1248 - 1265 ) انجام شد. در هر صورت مسلم است که او با پادشاهی ارمنستان کوچک جنگید ( و احتمالاً در این مبارزه جان باخت ) تا جایی که شاه هتوم اول ( 1226 - 1269 ) مجبور شد داوطلبانه خود را تحت حاکمیت خان بزرگ قرار دهد تا از پادشاهی خود در برابر ممالیک و سلجوقی محافظت کند ( 1244 ).
رقابت بین کلیج ارسلان چهارم و عزالدین کایکاوس دوم به قبایل مناطق مرزی اجازه داد تا عملاً مستقل زندگی کنند. قرامان بیگ به کیکوس کمک کرد، اما ارسلان از حمایت مغولان و پروانه سلیمان معین الدین ( که قدرت واقعی در سلطنت را داشت ) برخوردار بود.

💡 امروزه افشارها به‌صورت‌های مختلف به‌عنوان شاخه‌ای از آذری‌ها و ترکمن‌ها یا ترکمان‌ها (اصطلاح عمومی رایجی که برای مردم ترک‌تبار اوغوز استفاده می‌شود) گروه‌بندی می‌شوند. بنیانگذاران گرمیان و خانات خلخال نیز از تبار افشار بودند. پایه‌گذار قرامانیان نیز احتمالاً از تبار افشار بوده است.

💡 اعتبار العینی با افزایش سن بیشتر شد. مؤید شیخ در سال 823 هجری قمری (1420 میلادی) او را سفیر قرامانیان منصوب کرد.